Roberto Carlos choć grał na pozycji obrońcy, to do historii przeszły jego niesamowite uderzenia z rzutów wolnych. Wielu uznawało go za jednego z najbardziej ofensywnie grających defensorów na świecie. Warto przypomnieć sobie, jak wyglądała jego kariera.

Największe osiągnięcia
Roberto Carlos grał na pozycji lewego obrońcy. Charakteryzował go niski wzrost (168 centymetrów). Wiele osób twierdzi, że zrewolucjonizował on sposób gry na tej pozycji. Zawodnik potrafił doskonale łączyć swoją szybkość z bardzo dobrą techniką i niesamowicie silnym strzałem. Do historii futbolu przeszedł jego gol w meczu przeciwko Francji w 1997 roku. Nadał on wówczas piłce tak mocną rotację, że ta wyraźnie lecąc obok słupka nagle skręciła, odbiła się od słupka i wpadła do siatki. Ten strzał został nawet w późniejszym czasie przeanalizowany przez naukowców. Bez wątpienia najlepszy okres w karierze tego zawodnika jest związany z 11 – letnim pobytem w Realu Madryt. W barwach tego klubu rozegrał 584 mecze i zdobył w nich aż 71 bramek (grając na pozycji obrońcy). W tym czasie trzykrotnie zwyciężając w Lidze Mistrzów oraz czterokrotnie zdobywając krajowe mistrzostwo. Z reprezentacją Brazylii, w której miał 125 występów zdobył złoty i srebrny medal Mistrzostw Świata. Do tego dorobku dodał jeszcze dwukrotne wygranie Copa America oraz brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Atlancie.
Historia kariery
Początki kariery Roberto Carlosa miały miejsce w brazylijskim klubie Uniao Sao Joao. Bardzo szybko dostrzeżono w nim spory potencjał, kiedy grał w Palmeiras. Zdobył z klubem dwukrotnie Mistrzostwo Brazylii, co zapewniło mu pierwsze powołanie do reprezentacji narodowej. W 1995 roku zawodnik przeniósł się do Europy i związał się kontraktem z Interem Mediolan. W tym zespole grał jednak tylko rok i następnie przeniósł się do Realu Madryt. Tam zaliczył swój najlepszy okres w całej karierze. Lista jego sukcesów w tym klubie została już wcześniej wspomniana. Po świetnych 11 latach w Madrycie przeniósł się do tureckiego Fenerbahçe SK. Z tym zespołem wygrał Superpuchar Turcji oraz dotarł do ćwierćfinału Ligi Mistrzów. Następnie zdecydował się na powrót do Brazylii i został piłkarzem Corinthians. Na sam koniec kariery związał się jeszcze z Anży Machaczkała. Krótkie epizody piłkarskie miał jeszcze w Delhi Dynamos oraz w amatorskim angielskim klubie Bull In The Barne United.
Za co Roberto Carlos był podziwiany?
Do głównych atutów Brazylijczyka zalicza się z pewnością bardzo mocne uderzenia oraz bardzo skutecznie wykonywane rzuty wolne. Jego uderzenia z dystansu osiągały ekstremalne prędkości (nawet do 138 km/h). Był niezwykle szybki i dysponował rzadko spotykaną wytrzymałością. Oglądając jego grę mogłoby się wydawać, że nigdy się nie męczy. Jego rajdy na skrzydle i mocne dośrodkowania w pole karne stały się jego znakiem firmowym. Był bardzo zwinny, silny i bardzo dobrze wyszkolony technicznie. Zdobywał bardzo dużo bramek jak na obrońcę, ale miał na swoim koncie również sporo asyst. Swoją grą na stałe wpisał się do historii piłki nożnej.

Czym Roberto Carlos zajmuje się po zakończeniu kariery?
Roberto Carlos jest obecnie cały czas związany z futbolem. Na dzisiaj pełni on rolę jednego z dyrektorów w Realu Madryt. Jego praca często związana jest również z byciem ambasadorem klubu. Poza tym w obszarze jego działalności są tematy związane z zarządzaniem i marketingiem. Reprezentuje on też klub na wielu różnych wydarzeniach. Do jego obowiązków należy również współpraca ze szkółką Realu Madryt. Wcześniej, bezpośrednio po zakończeniu piłkarskiej kariery próbował swoich sił jako trener. Miało to miejsce w Turcji, w klubach takich jak Sivasspor i Akhisar Belediyespor, a nawet w egzotycznych pod względem piłki nożnej Indiach. Tam był związany z zespołem Delhi Dynamos. Przez pewien okres czasu szkolił piłkarzy w Anży Machaczkała, a także pełnił tam funkcję dyrektora klubu. Zawodnik od czasu do czasu bierze udział w wielu akcjach charytatywnych i rozgrywa pokazowe mecze towarzyskie. Wydaje się, że od momentu, w którym zakończył on piłkarską karierę, to nie znalazł się jeszcze zawodnik, który bardzo przypominałby jego styl. To tylko pokazuje, że Roberto Carlos był wyjątkowy i wielka szkoda, że nie jest nam dane współcześnie podziwiać jego gry.
