Selekcjoner piłkarskiej reprezentacji Polski Jan Urban jest nie tylko bardzo dobrym trenerem, ale również ma za sobą bogatą w sukcesy karierę piłkarską. Jak kształtowały się futbolowe losy obecnego opiekuna kadry narodowej?
Jak to się zaczęło?
Jan Urban od urodzenia był związany z Jaworznem. Od najmłodszych lat przyszły selekcjoner uprawiał różne dyscypliny sportu. Wśród nich były takie jak: bieganie, skok wzwyż i siatkówka. Pod koniec Szkoły Podstawowej postanowił jednak trenować piłkę nożną. Był wychowankiem miejscowej Victorii Jaworzno. To właśnie w tym klubie ukształtował się jako zawodnik. W 1981 roku piłkarz przeniósł się do Zagłębia Sosnowiec, gdzie miał okazję grać w najwyższej klasie rozgrywkowej. W tym zespole Jan Urban spędził 4 lata rozgrywając 113 meczów i zdobywając w nich 23 gole. Przełomowym momentem w jego karierze był transfer do Górnika Zabrze. To właśnie w tej drużynie jego talent rozkwitł w pełni i zaczęto go postrzegać jako piłkarza z wielkimi umiejętnościami. Razem z Górnikiem Zabrze zdobył trzy tytuły mistrza Polski oraz Superpuchar. Jego dobra gra zaowocowała powołaniem do reprezentacji Polski.
Przenosiny do Hiszpanii
Jan Urban w 1989 roku przeniósł się do hiszpańskiej Osasuny Pampeluna. Polak w tym zespole przez blisko 6 lat występów zyskał status legendy. W barwach tego klubu piłkarz rozegrał 156 spotkań i zdobył 45 bramek. Zawodnik miał spory udział w zajęciu 4. miejsca w sezonie 1990/91, które okazało się być jednym z najlepszych w historii zespołu. Dzięki temu sukcesowi Osasuna awansowała do Pucharu UEFA. Do historii przeszedł już fenomenalny występ Urbana na Santiago Bernabeu, kiedy w meczu przeciwko Realowi Madryt zdobył trzy bramki. Po odejściu z Osasuny piłkarz pozostał w Hiszpanii i reprezentował jeszcze barwy takich zespołów jak: Real Valladolid i CD Toledo.
Jak wyglądał koniec kariery?
Po zakończeniu gry w lidze hiszpańskiej Polak przeniósł się do Niemiec i reprezentował barwy VfB Oldenburg. Zawodnik spędził tam jeden sezon i powrócił do kraju. Karierę postanowił zakończyć w barwach Górnika Zabrze. Miało to miejsce po sezonie 1997/98. Warto w tym miejscu jeszcze podsumować dorobek Jana Urbana w reprezentacji Polski. W czasie swojej kariery ten piłkarz rozegrał w narodowych barwach 57 spotkań i zdobył w nich 7 goli. Był uczestnikiem Mistrzostw Świata w 1986 roku w Meksyku.
Jan Urban – największe atuty piłkarskie
Jan Urban był zawodnikiem, który posiadał bardzo wszechstronne umiejętności. W idealny sposób udowodnił to w meczu przeciwko Realowi Madryt, kiedy to zdobył trzy gole. Każdy z nich był inny. Pierwsza bramka była uderzeniem z głowy, druga to mocny strzał z dystansu, a trzecia to pojedynek sam na sam z bramkarzem. Wszechstronne umiejętności szły w parze z bardzo dobrym wyszkoleniem technicznym. Bardzo dobrze również radził sobie bez piłki, potrafił odpowiednio ustawiać się na boisku. Grał zarówno w pomocy, jak i w linii ataku. To pokazuje, że potrafił dostosować się do aktualnych potrzeb drużyny.
Wpływ kariery piłkarskiej na styl pracy trenerskiej
Decydujący wpływ na to, jaką filozofię pracy trenerskiej ma dzisiaj Jan Urban miał jego długoletni pobyt w Hiszpanii. To właśnie tam polubił ofensywny styl gry. Prowadzone przez niego zespoły muszą prowadzić grę, prezentując kombinacyjny styl. Wiedzę taktyczną oraz podejście do futbolu i metodologię pracy nabył, kiedy to po zakończeniu kariery piłkarskiej miał okazję pracować z młodzieżą w Osasunie Pampeluna. Przeszedł tam przez kilka szczebli pracy trenerskiej i ostatecznie ukształtował swój sposób myślenia o piłce nożnej. Nie zawsze jednak prowadzone przez niego drużyny mogą grać tak, jakby tego chciał i Urban słynie z tego, że potrafi dostosować styl gry pod konkretnego rywala. Potrafi bardzo dobrze współpracować z piłkarzami i budować pozytywną atmosferę w zespole. Nie boi się wprowadzać na boisko młodych piłkarzy. Bardzo zależy mu na tym, aby drużyna funkcjonowała jako jeden organizm, a nie zbiór pojedynczych graczy. Dlatego właśnie tak istotna jest dla niego pozytywna atmosfera w zespole. Jest człowiekiem, który rzadko wchodzi w konflikty z zawodnikami.
