Nie od wczoraj wiadomo, że piłka nożna to sport, w którym nie tylko taktyka, treningi czy umiejętności zawodników decydują o odniesieniu sukcesu. Zaglądając za kulisy wielkich klubów, szybko można się zorientować, że w szatni, obok koszulek i butów piłkarzy, często musi znaleźć się także miejsce na ogromne ambicje, urażone dumy i zderzające się osobowości. Kiedy ego bierze górę nad zespołową harmonią, wybuchają konflikty, które nierzadko trafiają na pierwsze strony gazet. Oto kilka przykładów, które pokazały, że nawet największe gwiazdy nie zawsze potrafią żyć w zgodzie i dlaczego budowanie zespołu wyłącznie na podstawie umiejętności graczy może być drogą donikąd.
Roy Keane kontra Manchester United
Legenda Old Trafford przez lata uchodziła za piłkarza niezwykle oddanego „Czerwonym Diabłom”. Zresztą najlepszym tego potwierdzeniem jest fakt, że w klubie z Manchesteru spędził 12 lat. Keane był znany ze swojej nieustępliwości na boisku i bezkompromisowości poza nim. W 2005 roku, w ostatnim roku, kiedy przywdziewał barwy United, obróciło się to przeciwko niemu. Wówczas napięcia pomiędzy Keane, kapitanem zespołu, a sir Alexem Fergusonem, osiągnęły punkt kulminacyjny.
Keane otwarcie krytykował kolegów z drużyny, a jego słynny wywiad dla klubowej telewizji, w którym punktował błędy innych piłkarzy, stał się początkiem końca. Choć Irlandczyk uosabiał ducha United przez ponad dekadę, w końcu opuścił klub w atmosferze konfliktu. Dla wielu kibiców była to bolesna lekcja, że nawet najtwardsze charaktery mogą rozbić szatnię od środka. Ferguson, jako człowiek oddany drużynie, nie miał innego wyjścia, jak zakończenie współpracy z krnąbrnym piłkarzem.
Zlatan Ibrahimović i Pep Guardiola – relacja bez chemii
Gdy w 2009 roku ogłaszano, że Zlatan Ibrahimović dołączy do FC Barcelona, uważano, że klub z Katalonii „przeszedł grę” i będzie nie do pokonania. Wówczas jednak mało kto wziął pod uwagę to, że kluczem do sukcesu w piłce nożnej są nie tylko umiejętności oraz statystyki danego piłkarza, ale także to, jak potrafi budować relację z współpracownikami. Wydawało się, że Barcelona pozyskała napastnika idealnego, ale jego współpraca z Pepem Guardiolą szybko przerodziła się w chłodną wojnę, na której nie korzystał zupełnie nikt.
Szwed nie potrafił odnaleźć się w schematach taktycznych szkoleniowca, a sam Guardiola miał dość dominującej osobowości napastnika. Ibrahimović w swojej autobiografii nie szczędził krytyki, nazywając Katalończyka „filozofem, który nie umie spojrzeć mu w oczy”. Popularny „Ibra” w Hiszpanii spędził zaledwie jeden sezon. Wprawdzie jego statystyki były naprawdę przyzwoite, to jednak obie strony pragnęły jednego: znalezienia rozwiązania w postaci zmiany otoczenia dla Szweda. Transfer do Milanu zakończył krótki, ale burzliwy rozdział, pokazując, że nawet największe projekty mogą rozsypać się przez brak porozumienia dwóch silnych charakterów.
Mauro Icardi i Inter Mediolan – kapitan przeciwko klubowi
Historia argentyńskiego napastnika w Interze to przykład, jak konflikty w szatni mogą przerodzić się w otwarte starcie z całym klubem. Icardi, będący kapitanem drużyny, wielokrotnie popadał w spory z kibicami i zarządem. Najgłośniejszy moment nastąpił, gdy odebrano mu opaskę kapitańską – decyzja, która miała związek zarówno z jego postawą na boisku, jak i napięciami wynikającymi z wypowiedzi jego żony i agentki, Wandy Nary. Sprawa ciągnęła się tygodniami, a drużyna funkcjonowała w atmosferze skandalu. Ostatecznie Icardi odszedł do PSG, ale jego konflikt w Interze do dziś pozostaje jednym z najgłośniejszych przypadków podziałów w szatni Serie A.
Nicolas Anelka – enfant terrible wędrujący po Europie
Nicolas Anelka nie bez powodu dorobił się przydomku „Le Sulk”, co znaczy nadąsany. Jego kariera była pełna tarć z trenerami oraz kolegami z drużyny – to była jedna z przyczyn jego częstych zmian barw klubowych. Nieważne, czy grał w Arsenalu, Realu Madryt czy Chelsea – przygody te kończyły się zazwyczaj w ten sam sposób. Z powodu jakiegoś konfliktu. Anelka często nie potrafił pogodzić się z decyzjami szkoleniowców, a jego indywidualizm kłócił się z zasadami panującymi w szatni. Największy skandal wybuchł podczas mundialu w RPA w 2010 roku, gdy Anelka miał obrazić selekcjonera Raymonda Domenecha. Konflikt zakończył się wyrzuceniem z kadry i symbolicznym upadkiem „złotego pokolenia” Francji.
Ego w szatni – zapalnik do konfliktów
Konflikty w drużynach piłkarskich to rzecz naturalna, ale w erze mediów społecznościowych zdecydowanie częściej wychodzą one na światło dzienne. Obecnie wystarczy, że jeden z zawodników przestał obserwować kolegę na Instagramie i robi się z tego niemała afera. Piłkarze mają dziś potężne zaplecze PR-owe i potrafią budować własne marki niezależnie od klubu. Kiedy osobiste ambicje stają ponad dobrem drużyny, cierpią wyniki sportowe. Dlatego rola trenera zdecydowanie wybiega poza przygotowanie taktyki i odpowiedzialność za wynik. Są oni także mediatorami i psychologami, którzy muszą dbać o balans w zespole.
